اين که تحقق نتايج دلخواه برخي دولت ها، تنها ملاک بود و نبودِ آزادي

و دموکراسي باشد و تحت لواي آزادي، زشت ترين روش هاي فريب

 و تهديد، دموکراتيک جلوه داده شده و ديکتاتور مآب ها، دموکرات به

 حساب آيند، قبيح و فاقد مشروعيت است. ديگر زمان آن گذشته

 است که عده اي خود، دموکراسي و آزادي را تعريف کنند، خود

معيار آن باشند و در حالي که خود، اول ناقض آن هستند، در

موضع قاضي و مجري نيز قرار گيرند و با دولتهاي متکي بر مرد

مسالاري واقعي و حقيقي مبارزه کنند. گسترش آزادي هاي

جهاني و بيداري ملت ها ديگر اجازه اين مشرب ناصواب را

 نمي دهد و به همين دلايل است که اغلب ملت ها و از جمله

مردم امريکا در انتظار تغييرات گسترده، عميق و واقعي هستند

 و از شعار تغيير استقبال کردند و مي کنند